Koel, groen en aan zee in de zomervakantie, met twee vriendinnen

Twee hotelnachten in Seattle om te landen, en dat is meteen de eerste van de twee steden. De vismarkt aan het water, de eerste Starbucks, de wijken op de heuvels, en overal zicht op zee en bergen. Op de derde ochtend halen ze de camper op en rijden ze met de veerboot en over de brug het Olympic-schiereiland op.

Olympic is drie parken in één. Vanaf Hurricane Ridge kijk je over bloemenweiden naar een rij besneeuwde toppen; aan de westkant staat het regenwoud, waar het mos van de takken hangt en het zelfs op een zonnige dag schemert; en aan de kust ligt Ruby Beach, met rotsen in zee en boomstammen op het strand zo dik als een auto. Twee nachten is krap, en dat weten we. Het regenwoud en het strand liggen aan dezelfde kant van het park, dus die combineren ze op de tweede dag.

Vier nachten aan de kust van Oregon, op twee plekken, en dit is het stuk waar de hittevraag zichzelf oplost: aan deze kust staat bijna altijd wind van zee, en in augustus is een trui 's avonds geen overbodige luxe. Cannon Beach is het strand van de ansichtkaarten, met Haystack Rock vlak voor de kust, en bij eb loop je tussen de poeltjes vol zeesterren. Wij stonden er zelf met de camper op een camping in het bos achter de duinen, en dat is de plek: 's avonds de zee horen, 's ochtends zo het strand op.

Newport, twee uur zuidelijker over de 101, is een vissershaven waar de zeehonden de hele dag op de steigers liggen te blaffen. Vandaar uit is het een korte rit naar Seal Rock, waar je vanaf de parkeerplaats het strand op loopt en met een beetje geluk de koppen van zeehonden uit het water ziet steken. De kustweg zelf is de reden dat dit vier nachten kreeg: om de paar kilometer een uitkijkpunt, en je komt nergens snel.

Landinwaarts, de bergen in. Crater Lake ligt op bijna tweeduizend meter in de krater van een ingestorte vulkaan, en het water is zo blauw dat je het van de rand af niet gelooft. Er loopt een weg helemaal rond de krater, met uitzichtpunten waar je de auto steeds weer uit wilt. Twee nachten, en wie naar het water wil moet weten dat er maar één pad naar beneden gaat, en dat hetzelfde pad daarna omhoog moet. Wat Eva en Sanne vooral zochten was hier ook: op deze hoogte is het overdag aangenaam en 's nachts fris, en de zonsondergang vanaf de rand is de moeite van een extra trui waard.

Bend is de verrassing van deze route. Een stadje in het droge binnenland van Oregon, aan de oostkant van de Cascades, waar de zon schijnt terwijl het aan de kust mist. Een rivier waar de halve stad op een band doorheen drijft, brouwerijen met een terras aan het water, en op een half uur rijden Smith Rock: een kloof met rotstorens waar je over de kam loopt en uitkijkt over het dal, met de vulkanen van de Cascades op een rij aan de horizon. Twee nachten, en dat is voor het eerst in de reis ook een beetje stad.

Dan één nacht Hood River, aan de Columbia, de rivier die de grens vormt tussen Oregon en Washington. De kloof is breed en winderig, en dat maakt Hood River de plek waar het windsurfen en kiten van Amerika gebeurt; vanaf de camping kijk je erop uit. De weg naar Portland loopt de volgende dag door de Columbia River Gorge, langs de Multnomah Falls, die je vanaf de parkeerplaats al ziet en waar een brug halverwege de val overheen loopt.

De tweede stad, en een heel andere dan Seattle. Portland is klein, groen en een beetje eigenwijs: een boekwinkel van een heel blok groot, foodtrucks op elk plein, koffie die ze hier serieuzer nemen dan waar ook, en de rozentuin op de heuvel boven de stad. De camper blijft twee nachten op de camping aan de rand, en de stad doe je te voet en met de tram. Wie na één dag stad genoeg heeft: een uur naar het zuiden ligt Silver Falls, met een pad dat achter een waterval van vijftig meter door loopt. Wij liepen het in de sneeuw; in augustus is het gewoon nat en groen.

Vanuit de stad is Mount Rainier op een heldere dag al te zien: een vulkaan van ruim vierduizend meter met sneeuw tot in de zomer. Twee nachten aan de zuidkant, bij Paradise. In augustus staan de weiden daar vol bloemen en beginnen de paden bij de parkeerplaats, omhoog langs sneeuwvelden tot boven de boomgrens, met de berg de hele tijd boven je. De Skyline Trail is een halve dag en de mooiste wandeling van de reis. Wij liepen hem zelf en stonden om de paar honderd meter stil. Onderweg de Narada Falls, en 's avonds op de camping tussen de reuzenbomen is het koud genoeg voor een vuurtje. In augustus.

Het laatste park, en het stilste. De North Cascades liggen aan de weg naar het noordoosten en de meeste mensen rijden erlangs, waardoor je hier in augustus wandelingen hebt waar je een uur niemand tegenkomt. De stuwmeren zijn melkachtig groenblauw van het gletsjerwater, het bos is dicht en de toppen eromheen zijn scherp. Twee nachten aan Diablo Lake, met een wandeling omhoog naar een uitkijkpunt over het meer en een middag met de kano erop.

Dan de laatste twee nachten op een camping vlak bij Seattle, en dat is een keuze: de camper leveren ze pas in op de dag van vertrek, dus de laatste dagen blijven ze erin. Vanaf de camping is het een half uur naar de stad voor de dingen die ze de eerste dagen lieten liggen, en op de laatste ochtend rijden ze rechtstreeks naar de verhuurder en de luchthaven.