Wie één keer met de camper door West-Canada is gegaan, wil er meestal terug. Linda en Frank ook, om dezelfde reden als de eerste keer: de natuur, de rust en het gemak van je eigen huis op wielen. Alleen niet nog eens dezelfde meren en dezelfde parken. Daarom loopt deze route eerst de andere kant op, vanuit Vancouver de grens over naar de vulkanen van Washington en de kust van Oregon, en pas daarna terug omhoog de Rockies in. Zes weken, één camper, de hele zomervakantie, met kinderen van 10 en 12.
Ze wisten na de vorige keer precies wat ze aan een camper hadden, dus daar ging het gesprek niet over. De vraag was hoe je zes weken vult zonder in je eigen sporen te rijden:
Zo werd het een lus die eerst naar het zuiden loopt en daarna helemaal terug omhoog de bergen in, met de grens er twee keer tussen. Dit is de route.
We zijn al eens in Canada geweest. Is teruggaan niet zonde van de tijd?
Wij vinden van niet, zolang je een andere kant op gaat. West-Canada alleen al is groter dan half Europa, dus als je de vorige keer de Rockies deed, kun je nu de kust doen en voelt het als een ander land. Wat daarbij helpt is de grens meenemen: het noordwesten van Amerika ligt er direct tegenaan en heeft vulkanen en een oceaankust die je in de Rockies niet vindt. Zo blijf je in dezelfde hoek van de wereld, met dezelfde camper en hetzelfde soort campings, en zie je in zes weken toch bijna niets voor de tweede keer.
Elf etappes in één lus, veertig nachten met de camper. De eerste zes liggen in Amerika, in Washington en Oregon; vanaf Vancouver Island zijn ze weer in Canada.
Ze landen 's avonds na een dag vliegen met een overstap, dus de eerste dag is er om bij te komen. Vancouver leent zich daar goed voor: fietsen door het Stanley Park, de markt op Granville Island, overal water in het zicht. De tweede ochtend halen ze de camper op aan de rand van de stad. Wie de stad al kent kan een nacht schrappen, maar met kinderen die net uit het vliegtuig komen zouden wij dat niet doen.
Vanaf de verhuurder meteen de grens over, en dat is met opzet. De eerste standplaats ligt aan Birch Bay, net in Amerika, op anderhalf uur rijden. Zo is de eerste rijdag kort en staan ze 's middags al aan zee, in een ondiepe baai waar de kinderen bij vloed in kunnen ploeteren. Daarna drie nachten de bergen in, naar de North Cascades. Daar rijden de meeste mensen langs op weg naar Seattle, en daardoor blijft het er stil: helderblauwe stuwmeren, dicht bos en wandelingen die je in een ochtend doet. Een fijn begin, want er valt te klimmen en te zwemmen voordat de bekende namen komen.
Twee vulkanen achter elkaar, en ze kunnen niet meer van elkaar verschillen. Mount Rainier is twee nachten: de berg die je uit de verte al ziet liggen, met sneeuw tot diep in de zomer en bloemenweiden eronder die in juli en augustus op hun mooist zijn. De wandelingen beginnen bij de parkeerplaats. Mount St. Helens is één nacht. Daar is bij een uitbarsting de hele top afgeblazen en het landschap is nog altijd kaal en grijs. Kinderen vinden dat vaak indrukwekkender dan een berg die er gewoon staat, want je ziet wat er gebeurd is. Het bezoekerscentrum vertelt dat verhaal goed.
Even iets anders dan bos en bergen: twee nachten stad en twee nachten binnenland. Rond Portland liggen twee watervallen: de Multnomah Falls, die je vanaf de parkeerplaats al ziet, en Silver Falls, waar een pad achter de waterval door loopt. Portland zelf is prettig met kinderen: veel groen, een boekwinkel waar je een uur in kwijt bent en foodtrucks op straat, wat met een gezin makkelijker eet dan een restaurant. Daarna landinwaarts naar de John Day Fossil Beds, heuvels in gele, rode en groene lagen waar ze fossielen uit de grond halen. Bend is de laatste nacht, met een rivier waar de halve stad op een band doorheen drijft. Precies wat je na drie parken op rij nodig hebt.
Het diepste meer van Amerika, in de krater van een ingestorte vulkaan, en het water is zo blauw dat foto's ervan bewerkt lijken. Er loopt een weg helemaal omheen met uitkijkpunten om de paar kilometer. Dat maakt het een makkelijke dag met kinderen: veel stoppen, weinig rijden. Wie naar het water wil, moet daarna een klein uur terug omhoog. Twee nachten is hier genoeg. Het ligt hoog, dus 's nachts koelt het flink af, ook midden in de zomer; neem een extra deken mee.
Van zuid naar noord langs een van de mooiste kustwegen die er zijn, met drie standplaatsen. Bij Coos Bay liggen de zandduinen waar je overheen kunt crossen, en dat is voor deze leeftijd meestal het hoogtepunt van de week. Newport heeft een haven waar zeehonden de hele dag liggen te blaffen en een aquarium voor een regendag. Cannon Beach is twee nachten: het strand van de ansichtkaarten, met een enorme rots vlak voor de kust waar bij eb poeltjes vol zeesterren achterblijven. Reken niet op zwemweer, de Stille Oceaan is ook in augustus koud. De campings liggen in het bos achter de duinen, en daar is het luw.
Is de kust van Oregon niet veel te koud voor kinderen?
Om in te zwemmen wel, ook in augustus, maar daar is die kust ook niet voor. Wat kinderen daar doen is over de duinen crossen, bij eb poeltjes met zeesterren afzoeken en met een trui aan naar de golven kijken. Reken op een graad of achttien en op mist in de ochtend die rond het middaguur optrekt. Wil je zwemwater, dan zit dat verderop op deze route: op Vancouver Island en in de meren bij Whistler is het aan het eind van de zomer prima te doen, en de kinderen liggen er dan ook de hele dag in.
Drie landschappen in één park. Aan de westkant regenwoud waar alles onder het mos zit, in het midden bergen tot boven de boomgrens, en aan de kust stranden vol aangespoelde boomstammen zo groot als een boot. In twee nachten doe je er twee van de drie, en het regenwoud is wat kinderen het langst bijblijft. Vanaf hier gaat de camper op de veerboot naar Canada. Die overtocht leggen we vooraf vast, want in de zomer zitten de afvaarten met een camper snel vol.
De langste etappe van de reis, want Vancouver Island is groter dan mensen denken. Victoria is twee nachten: een havenstad met een Engels randje en een binnenstad waar je zonder camper doorheen wandelt. Dan in één ruk naar het noorden, naar Telegraph Cove, drie nachten. Een gehucht van houten huizen op palen boven het water, en een van de beste plekken van de westkust om orka's te zien. Op de terugweg nog twee nachten aan zee bij Campbell River, waar het water ondiep is en een stuk warmer. Zeven nachten klinkt lang voor één eiland, maar de afstanden zijn groter dan ze op de kaart lijken, en dit is waar ze de meeste dieren zagen. Meer over de wandelingen staat in ons blog over de trails van Vancouver Island.
Terug op het vasteland en meteen omhoog, over de Sea to Sky Highway. Die kruipt langs een fjord naar boven en het uitzicht wordt elke bocht beter; onderweg staat een gondel die je zo meepakt. Whistler is drie nachten, en 's zomers een heel ander dorp dan in de winter: wandelingen boven de boomgrens, mountainbikeroutes door het dal en een meer om in te zwemmen. Dan één nacht bij Kamloops, het binnenland in. Het landschap slaat er om van nat kustbos naar droog en geel, en dat is vaak het moment waarop kinderen doorhebben hoe groot dit land is.
Golden is vooral een uitvalsbasis voor Glacier National Park. De Canadese Glacier, niet de Amerikaanse, en een van de stilste parken van de Rockies: steile bossen, gletsjers boven je en paden waar je een halve dag niemand tegenkomt. Drie nachten. Wie hoger wil, loopt naar de Avalanche Crest; een stevige dag, maar met kinderen van tien en twaalf goed te doen. Waarom we dit park zo vaak voorstellen staat in ons blog over Glacier in plaats van Banff. Daarna één nacht bij Radium Hot Springs, met aan het eind van de dag een warm bad in de bergen. Na drie weken camper is dat meer waard dan je vooraf denkt.
De laatste twee stops zijn plekken waar bijna geen Nederlander komt, en dat is zo gepland. Waterton ligt tegen de Amerikaanse grens en is klein: een dorp aan een meer, bergen die er recht uit omhoog gaan, en bizons in een omheind stuk prairie aan de rand van het park. Drie nachten, met de watervallen en het meer erboven op loopafstand. Peter Lougheed is de laatste drie nachten, net ten zuiden van Banff, met dezelfde bergen en een fractie van de mensen. Meren om in te kanoën, een wandeling omhoog naar een dal vol marmotten, en genoeg beren om de regels serieus te nemen. Vanaf daar is het nog een paar uur naar Calgary, waar de camper wordt ingeleverd.
Waarom eindigen jullie niet gewoon in Banff?
Omdat Banff in augustus vol staat en deze twee parken er vlak naast liggen met dezelfde bergen. Peter Lougheed ligt een uur ten zuiden van Banff en heeft meren om in te kanoën en wandelingen waar je een handvol mensen tegenkomt. Waterton ligt tegen de Amerikaanse grens en heeft er bizons bij. Je kunt Banff op de laatste dag alsnog even meepakken, dat ligt op de route naar Calgary, maar overnachten doe je fijner een stuk verderop. Het scheelt ook flink in wat je voor een standplaats betaalt.
Ze vliegen naar Vancouver en terug vanaf Calgary, met aan beide kanten een overstap. Dat is meer waard dan het klinkt, want juist doordat ze niet op hetzelfde vliegveld hoeven terug te komen kan de route een lus worden in plaats van een heenweg met een terugweg. De camper volgt dezelfde gedachte: één camper voor veertig nachten, opgehaald bij Vancouver en ingeleverd in Calgary. Daar rekent de verhuurder een toeslag voor, en die betaal je ter plaatse, maar het alternatief is anderhalve week terugrijden door landschap dat je al kent.
De grens gaat er twee keer tussendoor: met de camper vanuit Vancouver naar Amerika, en later met de veerboot van Olympic naar Victoria. Dat mag met een huurcamper, en het is vooral een kwestie van je papieren op orde hebben en geduld in de rij. Wat mensen vergeten is de koelkast: verse groente en fruit moeten eruit voordat je aansluit, en dat is vervelend als je net boodschappen hebt gedaan.
Mag je met een huurcamper de grens over van Canada naar Amerika?
Ja, dat mag, en op deze route doe je het zelfs twee keer. Meld het wel bij het boeken, want niet elke verhuurder staat het toe en het moet in de papieren staan. Verder is het vooral geduld: op de drukke overgangen sta je in de zomer zo een uur te wachten, dus wij zetten ze zo in de route dat je er 's ochtends vroeg bent. Ruim voor die tijd je koelkast leeg, want verse groente en fruit mogen niet mee de grens over. En houd er rekening mee dat de kinderen erbij moeten zijn en zelf antwoord geven; dat gaat prima, maar het is prettig als ze het van tevoren weten.
Daar zijn we open over. Dit is wat deze reis voor dit gezin heeft gekost. Zie het als richtlijn voor je eigen reis.
Dit bedrag komt uit hun reisvoorstel, afgerond. Erin zitten de camper voor veertig nachten met de basisverzekering, alle campingovernachtingen op de route, de veerboten en de hotelnachten in Vancouver. De vluchten heen en terug zitten er niet in; die reken je er zelf bij op, en wij regelen ze desgewenst mee. Ter plaatse betaal je nog de toeslag voor de enkele reis met de camper en de kosten om hem klaar te maken. Brandstof en boodschappen komen er ook bij, en bij zes weken is dat een flink bedrag, dus daar rekenen we vooraf met je mee.
Wij vragen liever door dan dat we invullen. Wat zijn jullie hobby's, waar worden jullie blij van, en waar juist helemaal niet? Hoe beter we dat weten, hoe meer dit jullie eigen reis wordt. Hieronder wat ideetjes van hoe we deze route kunnen aanpassen. Klik ze open.
Ruil de twee stadsnachten in Portland in voor extra tijd bij Olympic en Glacier. Dat zijn de twee plekken op deze route waar het het stilst is, en waar je het meeste ziet als je er langer blijft dan één wandeling.
Zet er halverwege een paar hotelnachten in, bijvoorbeeld in Victoria of Whistler. Na drie weken camper is een bad, een grote wasmachine en een ontbijt dat je niet zelf maakt meer waard dan je vooraf bedenkt.
Laat de Amerikaanse helft weg en houd de vier weken die overblijven in Canada, in hetzelfde ritme. Je bespaart een grensovergang, twee ferries en de duurste campings van de route, en je hebt nog steeds de kust en de Rockies.
Nog drie reizen door Canada, met een ander gezelschap of een andere lengte.
Het verschil zit in hoe ver je naar het zuiden gaat en hoe lang je op de goede plekken blijft staan. Vertel ons hoeveel weken jullie hebben en hoe oud de kinderen zijn, dan rekenen we door wat daarin past en zeggen we eerlijk waar het te veel wordt. Eén van ons blijft je aanspreekpunt tot je weer thuis bent.
Plan een gratis reisgesprek
Nynke
IlseBel, mail of app ons en vertel wat jullie willen. En vooral ook wat niet.
Wij hebben onze bestemmingen zelf bereisd en puzzelen samen met jullie een reis in elkaar die écht bij jullie past.
Stap 3
Wij boeken alles en reizen op afstand mee. Iets geks onderweg? Eén appje en het is geregeld.
ReismetKinderen en Reistoko gaan samen! 🎉
Je zocht een pagina van Reis met Kinderen. Die staat nu hier. Nynke en Ilse gaan samen verder onder één naam.
ReismetKinderen en Reistoko gaan samen! 🎉
Je zocht een pagina van onze oude site. Die staat nu hier, in een nieuw jasje. En Reis met Kinderen van Nynke is opgegaan in de Reistoko.
