Drie weken Sri Lanka met drie tieners, en één vaste chauffeur.

Je landt vroeg in de ochtend en bent binnen twintig minuten bij de kust. Dat is bewust: eerst twee nachten bijkomen van de vlucht, zwemmen, en wennen aan de warmte voordat de rondreis begint.

Wie na een dag alweer kriebels krijgt, kan de lagune op met een bootje langs de vissersnetten, of een fietstocht doen langs tempeltjes en markten. Allebei optioneel, want dit is vooral de dag om niks te moeten. Marieke vertelde: “We maakten een fietstocht met een jonge gast en zouden eigenlijk langs moskeeën gaan. Daar waren de kinderen niet zo voor te porren. Hij nam ons mee naar zijn eigen familie en paste de fietstocht echt aan ons gezin aan.”

Ze sliepen in een oude gouverneurswoning, midden in het fort van Galle. Daar neemt Shanjei, onze vaste gids in de stad, ze mee op pad. Hij kent de geschiedenis van Galle van binnen en buiten, maar vertelt er zó levendig over dat zelfs drie jongvolwassenen aan zijn lippen hangen. En hij kijkt vooral naar wie hij voor zich heeft. Waar houden ze van? Waar zijn ze nieuwsgierig naar? Zo neemt hij ze ook mee buiten de bekende straatjes van het fort, naar plekken waar het dagelijkse leven zich afspeelt. Geen standaard stadswandeling dus, maar een dag die Shanjei onderweg helemaal om hen heen bouwt.

In de zomer valt in het zuiden de meeste regen, meestal aan het eind van de dag. Vandaar één nacht: genoeg om het fort te zien, en dan het binnenland in.

Sinharaja is het laatste grote stuk oerbos van het eiland en staat op de werelderfgoedlijst. Je slaapt in een bungalow met een balkon dat uitkijkt op groen, en er is toch een zwembad, wat na een dag zweten in de jungle heel welkom is.

De trekking kan veertien kilometer zijn of een stuk korter, dat kies je ter plekke. Met een gids zie je waar je zelf overheen zou kijken: kameleons, hagedissen, apen hoog in de bomen en vogels die alleen hier voorkomen. Neem schoenen die nat mogen worden.

Omhoog naar de theevelden, waar het merkbaar koeler is. Ella is een dorp op een helling met uitzicht dat je 's ochtends uit bed haalt. De treinrit hierheen staat op de meeste lijstjes van mooiste treinreizen ter wereld, met open deuren en groen tot aan de horizon.

De klim naar Little Adams Peak is kort en te doen voor iedereen, en je loopt hem door de theeplantages. Bij de Nine Arch Bridge wachten mensen op de trein, en als hij eraan komt gaan alle telefoons omhoog. Dat is precies zo toeristisch als het klinkt, en toch is het mooi.

Slapen in houten hutjes aan de oever, met een klamboe boven het bed en de rivier als enige geluid. Hier werd ooit The Bridge on the River Kwai opgenomen, maar de reden om te komen is het water.

De raftingtocht is zo'n zes kilometer met een paar stevige stroomversnellingen, geschikt vanaf een jaar of acht. Tussendoor mag je eruit om mee te drijven op de rustige stukken. Voor tieners is dit vaak de dag waar ze thuis het meest over vertellen.

Kandy is de culturele hoofdstad, rond een meer en met een tempel waar een tand van Boeddha wordt bewaard. Ze sliepen op een landgoed van ruim honderd jaar oud, waar ook de maaltijden bij inbegrepen waren.

Ga naar de Puja, de ceremonie waarbij het gouden schrijn wordt getoond. Het is druk en plechtig tegelijk. Praktisch: je loopt op blote voeten en de tegels worden overdag gloeiend heet, dus neem sokken mee.

Ze slapen in Sigiriya waar ze de Leeuwenrots beklimmen. Midden in het groene landschap steekt hij ineens zo'n tweehonderd meter omhoog. Via smalle en soms behoorlijk steile trappen klim je langs eeuwenoude fresco's naar de resten van het paleis bovenop. Even puffen onderweg hoort erbij, maar boven snap je meteen waarom iedereen die klim maakt: je kijkt eindeloos ver uit over het groen.

Onze tip: ga vroeg op pad of juist wat later op de dag. Dan is het koeler én vaak wat rustiger op de trappen. Zin in een iets avontuurlijkere klim? Dan is Pidurangala, de rots ernaast, ook een hele leuke optie. Een stuk goedkoper, wat ruiger en boven krijg je er een geweldig uitzicht op de Leeuwenrots voor terug.

Terwijl het in het zuiden regent, is het aan de oostkant in de zomer juist droog en rustig. Nilaveli heeft een breed strand met ondiep water, wat prettig zwemmen is, en na twee weken rondreizen is dit de plek waar niets meer hoeft.

Vlak voor de kust ligt Pigeon Island, een klein koraaleiland midden in helderblauw water. Wij regelen de boot ernaartoe én terug alvast, dus zij hoeven alleen hun snorkel mee te nemen. Een kwartiertje varen en dan het water in, tussen het koraal en kleurrijke vissen, met kans op schildpadden en zelfs rifhaaien. Terug op het strand zien ze de vissers hun netten binnenhalen en helpen ze als familie even mee.

In Wilpattu slapen ze midden in de natuur, in een safaritent met een eigen badkamer en alle maaltijden inbegrepen. Het park is enorm en een stuk rustiger dan veel andere safariparken op Sri Lanka. En precies dat is de reden dat zij hierheen gaan: geen filerijden bij een olifant. Hier ga je echt op zoek: turen tussen de bomen, sporen volgen en ineens staat daar een olifant of spot de gids een luipaard in de verte.

Daarna nog één nacht bij Negombo, fijn dicht bij de luchthaven voor de vlucht naar huis.

"Vroeg in de ochtend gingen we met een kano op pad waar we een groep van 40 olifanten door het water zagen sjokken."

Marieke, na thuiskomst