Drie weken Zuid-Afrika met tieners, en twee keer safari.

Ze landden 's avonds en pakten de eerste ochtend meteen de Tafelberg, want die moet je vroeg doen voordat de wolken erover schuiven. Boven waait het altijd, ook midden in de zomer, dus neem een jas mee.

De dag over het schiereiland is een rondje met stops die stuk voor stuk een uitje zijn: de pinguïns van Boulders Beach, de klifweg langs Chapman's Peak, en helemaal onderaan Kaap de Goede Hoop met bavianen langs de weg. In de stad zelf liepen ze door Bo-Kaap en over de Waterfront.

Ze sliepen op een boerderij tussen de druiven, met een eigen zwembad en uitzicht op de bergen. Franschhoek is klein, Frans van oorsprong en zit vol goede restaurants, en het ligt op een half uur van Stellenbosch.

De fietstocht langs de wijnhuizen is hier de leukste manier om het gebied te zien: je rijdt van landgoed naar landgoed, de ouders proeven en de tieners krijgen druivensap of iets met chocolade. Veel landgoederen hebben een groot gazon, dus niemand hoeft zich stil te houden.

In de Zuid-Afrikaanse winter zit je in Hermanus midden in het walvisseizoen. Vanaf het klifpad zie je ze soms vanaf de kant, en anders vaar je een ochtend uit. Dat is uniek: nergens ter wereld kom je zo dichtbij zonder boot.

Daarna een nacht op een echte boerderij bij Heidelberg, waar de boer ze meenam het land op en er 's avonds gebraaid werd. Dat soort avonden staan in geen enkele reisgids, en het is vaak wel het stuk waar tieners thuis over vertellen.

Van de groene kust rijd je de bergen over naar de Kleine Karoo: droog, geel en wijds. Hier stond de eerste safari op het programma, in open jeep met een ranger, plus een ontmoeting met olifanten bij een opvang.

De Swartbergpas is een onverharde weg die in scherpe bochten omhoog kronkelt, met uitzichten waar je elke kilometer voor wil stoppen. En Oudtshoorn is de struisvogelhoofdstad van het land, wat verrassend leuk is om te zien.

Terug naar de kust voor het stuk waar tieners het meest naar uitkijken. De canopy tour gaat met kabels van platform naar platform door de kruinen van het inheemse woud, tien tot dertig meter boven de grond.

In het Tsitsikamma-park loop je over de hangbruggen waar de Stormsrivier de zee in stroomt, en op de lagune bij Plettenberg kun je kajakken. Daarna twee rustige nachten bij Cape St. Francis, een surfdorp met een vuurtoren en een breed strand waar niemand loopt.

Dit was het safarigebied waar Floor het meest over vertelde. Twee dagen lang gaat de huurauto op slot en ga je twee keer per dag met een ranger in zijn jeep op pad: vroeg in de ochtend als de dieren actief zijn, en aan het eind van de middag tot na zonsondergang.

"Vooraf waren we benieuwd hoe het zou zijn om te reizen met pubers; missen ze de wifi niet? Eenmaal daar bleek dat allemaal geen punt; er is geen onvertogen woord gevallen. Geen wifi betekende vooral dat je even echt kon connecten."

Floor, over het hoogtepunt van de reis

Wat een privéreservaat anders maakt dan zelf rijden: de ranger mag van de weg af, houdt via de radio contact met collega's en kan uitleggen wat je ziet. Hij weet ook waar de kudde gisteren liep, en dat scheelt zomaar een ochtend zoeken. En er is geen bereik, wat vooraf als een gemis klinkt en het achteraf zelden is.

Op de terugweg nog een nacht in Swellendam, een van de oudste stadjes van het land, met een openluchtmuseum en wandelpaden in de vallei erachter. Onderweg stop je bij kaasmakerijen en bakkerijen langs de weg, precies het soort laatste dag dat je wil.

"Ik vind het echt rijkdom om zo'n reis met het hele gezin te kunnen doen."

Floor, na thuiskomst