Vijf plekken op Bali, met jongens van 9 en 6

De reis begint rustig. Na de nachtvlucht staat de chauffeur klaar met een bordje en rijden ze in een uurtje naar Sanur, aan de oostkust. Dat is een gemoedelijker plek dan Kuta of Legian: een lange straat met winkeltjes en koffietentjes, vissersboten op het strand en kinderen die er vliegeren. Het eerste zandkasteel is zo gebouwd.

Ze sliepen midden in het centrum, op loopafstand van het strand, in een hotel dat vooral bekendstaat om het ontbijt. Drie nachten om te landen, en aan het eind van de reis komen ze hier nog één nacht terug, want de luchthaven ligt op een half uur.

Wie na de vlucht meteen in actie wil: het strand loopt hier heel geleidelijk af en dat maakt het een goede plek voor een eerste surfles. Die regel je ter plekke bij de school op het strand.

Wist je dat Amed eigenlijk helemaal geen dorp is? Het zijn verschillende kleine dorpjes die in de loop van de tijd aan elkaar zijn gegroeid. Samen noemen we ze Amed. Hier hangt nog zo'n lekker gemoedelijke sfeer: wat reizigers, Balinese families en vissers die aan het einde van de dag met hun traditionele bootjes terugkomen van zee.

Marjolein en Arnout slapen direct aan het strand, met een zwembad erbij. Wij sliepen hier zelf in het huisje aan zee en met het raam op een kiertje hoorde je 's nachts de golven. En voor de deur ligt een huisrif. Ideaal met kinderen: terwijl zij op het strand spelen, kan de één even snorkelen en daarna wissel je om.

Amed is bovendien een fijne uitvalsbasis voor het oosten van Bali. Zo gaan ze naar het Tirta Gangga waterpaleis. En omdat alleen een waterpaleis bekijken voor jongens van zes en negen misschien wat minder spannend klinkt, maken ze er samen met hun gids een Balinees offertje van palmbladeren en bloemen. De gids vertelt ondertussen waarom je die kleine offerbakjes overal op Bali ziet. Zo wordt een bekende bezienswaardigheid ineens een stuk leuker én snappen de kinderen ook wat ze de rest van de reis steeds tegenkomen.

In het noordwesten van Bali slapen ze eerst één nacht in Pemuteran. Ze kiezen hier voor een eenvoudige ecolodge met zwembad, op loopafstand van het zwarte lavastrand en de restaurants. Wil je hier liever wat meer comfort? Dat kan natuurlijk ook, we hebben in Pemuteran genoeg fijnere plekjes. Maar dit gezin bewaart het budget liever voor andere dingen.

En dan komt misschien wel het grootste avontuur van de reis: een nacht kamperen op Menjangan. Overdag snorkelen ze in het glasheldere water rondom het eiland. Maar zodra de dagjesmensen terugvaren naar Bali, blijven zij achter. Tenten op het strand, hout sprokkelen, kampvuur aan en eten onder de sterren. Expeditie Robinson, maar dan door ons geregeld 😉.

Comfortabel? Mwah. Een gezin dat ze voorging omschreef het perfect: “Zelden zo slecht geslapen en tegelijk zo magisch wakker geworden!” De volgende ochtend kunnen ze vroeg het water op voor de zonsopkomst, ontbijten op het eiland en daarna varen ze terug naar Pemuteran.

Daar slapen ze nog twee nachten in dezelfde eenvoudige ecolodge. Zwembad in, douchen en weer een echt bed. Je kunt na het kamperen ook kiezen voor een comfortabeler resort aan het strand, maar Marjolein en Arnout kozen ervoor het hier lekker simpel te houden.

En dan Ubud. Of beter gezegd: nét buiten Ubud, want daar ligt een accommodatie waar wij al jaren heel veel van onze gezinnen naartoe sturen. Zo'n plek waar je aankomt en meteen weer denkt: o ja, dáárom. Midden tussen de rijstvelden, weg van de drukte van het centrum, met een zwembad dat uitkijkt over al dat groen. De golfkarretjes waarmee je het laatste stukje naar je kamer wordt gebracht, vinden kinderen trouwens meestal al een attractie op zich.

Vanuit hier gaan ze twee keer op pad. Eerst op de fiets, met een lokale gids langs rijstvelden, dorpjes en familietempels. De oudste fietst zelf, voor de jongste regelen we een plekje achterop. Een andere dag wordt het wat wilder: helm op, zwemkleren aan en raften over de rivier. Stroomversnellingen, jungle langs de oevers en gegarandeerd een nat pak.

En daarna zijn er gelukkig nog genoeg uren over om precies te doen waarvoor we juist deze plek kiezen: het zwembad in, tussen de rijstvelden wandelen of met onze Ubud-tips op zak ergens lekker gaan eten.

Nusa Lembongan heeft precies dat eilandgevoel waar wij zo van houden. Een groot deel van de eilandbewoners loopt er lekker op blote voeten.

Hier gaat het allemaal lekker door elkaar: 's ochtends haal je een goede cappuccino, 's middags schuif je aan bij een traditionele warung en ondertussen gaat het eilandleven gewoon zijn gang. Precies die mix maakt Lembongan voor ons zo leuk.

Marjolein en Arnout slapen met de jongens in een houten huisje aan een van de mooiste stranden van het eiland. Geen ingewikkeld ochtendprogramma nodig: zwemkleding aan, een paar tientallen meters lopen en hup, de zee in voor een ochtendduik.

Tijdens een eilandtour met onze vaste gids zien ze in een ochtend verrassend veel van Lembongan. Ze kijken hoe zeewier wordt gekweekt en nemen een kijkje bij een bijzonder ondergronds huis. De maker deed er maar liefst 15 jaar over om de woning met één hamer en één beitel uit te hakken.

Afsluiten doen ze in het noorden, waar ze met een klein bootje door de mangroves varen.

Vier nachten geeft ze alle tijd om het eiland te ontdekken.