Bali, Gili Air en Lombok, met drie kinderen

De reis begint tussen de rijstvelden van Ubud. Het centrum is gezellig maar druk, dus slapen ze een kwartiertje erbuiten in een kleinschalig resort. Ze hebben zelfs een huisje met eigen zwembad!

Een van de leukste manieren om de omgeving te ontdekken is op de fiets. Met een lokale gids rijden ze door dorpjes en rijstvelden. Hun oudste zoon fietst zelf en ook hun middelste dochter besluit het gewoon te proberen. Halverwege vindt ze het toch wel mooi geweest. Geen probleem: er is altijd iemand in de buurt die haar fiets kan ophalen. Zij kruipt lekker achterop bij haar moeder en zo gaat de tocht gewoon verder.

De rest van de dagen laten we bewust ruimte vrij. Maar vrij betekent bij ons niet dat je het helemaal zelf hoeft uit te zoeken. Ilse verbleef meerdere keren langere tijd op Bali en heeft in en rond Ubud inmiddels een flinke verzameling favoriete plekjes. Van een leuk restaurantje tot een fijne plek om te zwemmen of iets wat je onderweg echt even moet proberen. Die tips krijgen Hanneke en Pepijn natuurlijk mee. Zij kiezen ter plekke gewoon waar ze die dag zin in hebben.

Gili Air is zo'n fijne plek om een paar dagen helemaal niets te hoeven. Geen auto's, wel witte stranden, helder water en een eiland dat klein genoeg is om lekker op de fiets te ontdekken. Hanneke en Pepijn slapen met de kinderen in een huisje, op een paar minuten fietsen van het strand.

Snorkelen hoort er hier natuurlijk bij. Onze tip: ga vroeg op pad, voordat de meeste bootjes vertrekken. Daarna? Zwembad, strand, ergens lunchen en we zien morgen wel weer. Het telefoonnummer van een goede bootsman geven we je bij de reispapieren!

Goed om te weten: inmiddels zouden wij Gili Air nét anders in de route zetten. De snelle boten vanaf Bali zijn niet altijd even betrouwbaar. Daarom puzzelen we tegenwoordig liever een route waarbij de overtocht naar de Gili's slimmer aansluit, bijvoorbeeld via Lombok. Gili Air zouden we dus zeker niet schrappen, maar de weg ernaartoe regelen we nu anders.

Vanaf Gili Air is het een kwartiertje varen naar Lombok, en daarna twee uur rijden langs kleine dorpjes en afgelegen strandjes omhoog naar Senaru. Onderweg zie je de Rinjani opdoemen. Je voelt meteen het verschil met Bali: stiller, eenvoudiger, minder op bezoek ingesteld.

Het bergdorp heeft één hotel met een zwembad, en daar zaten ze. De kamers zijn schoon maar niet luxe; het uitzicht over de vulkaanvallei maakt het goed.

De tweede dag liepen ze met een vrouwelijke gids uit het dorp over boerenpaden, langs rijstterrassen en bij mensen thuis in haar eigen Sasak-dorp. Geen doekenverkopers, geen dansje voor de show. Ze picknickten tussen de terrassen en liepen daarna via een kronkelpad naar de watervallen, waar de kinderen het water in gingen. Deze gidsen zijn opgeleid door Katni, de eerste vrouw die de zware trektochten naar de Rinjani begeleidde; inmiddels heeft ze er meer dan zeventig opgeleid.

Tetebatu is zo'n plek die je zelf niet snel in een standaard rondreis tegenkomt. Een klein dorp aan de voet van de Rinjani, midden tussen de rijstvelden en nog heerlijk rustig. Wij ontdekten het zelf in de periode dat we langere tijd met ons gezin op Bali verbleven. Precies daarom sturen we onze klanten hier graag naartoe.

Ze slapen eenvoudig, maar wél op een van de fijne plekken met een zwembad. En dan op pad met Ron (of een van zijn vele buurjongens), onze gids uit het dorp, die zichzelf zelfs een aardig woordje Nederlands heeft geleerd. Geen standaard rondje met een ingestudeerd verhaal: Ron kijkt naar het gezin en naar wat er die dag in het dorp gebeurt. Misschien kroepoek proeven bij iemand thuis, meekijken bij een pottenbakker of met de kinderen op ontdekking tussen de rijstvelden. Zwemspullen mee, want onderweg kan er zomaar een waterval voorbijkomen.

Op Lombok word je 's ochtends vroeg wakker van de moskee. Hoort bij de plek, maar een paar oordoppen in de koffer is geen gek idee 😉.

Van Lombok gaan ze eerst met een korte vlucht terug naar Bali. Bewust, want de rechtstreekse snelle boot vanaf Lombok vinden wij qua veiligheid geen fijne keuze. Vanaf Sanur pakken ze vervolgens de boot naar Nusa Lembongan, een overtocht van ongeveer een half uur. Daar begint het eilandgevoel meteen: de boot stopt vlak voor het strand, dus schoenen uit en het laatste stukje door het water. Daarna met een tuktuk naar hun huisje. Alleen dat ritje was voor de kinderen al feest. (En no worries, elk stukje vervoer wordt door ons geregeld, jij hoeft alleen maar in te stappen met je kroost.)

Ze blijven vijf nachten, vlak bij een wit strand waar je zo met je snorkel de zee in kunt. Lembongan is klein genoeg om iedere dag een ander strandje op te zoeken.

En natuurlijk krijgen ze onze tips mee. Zo kun je hier tours boeken om manta's te zien, maar wij vinden dat het er niet altijd even diervriendelijk aan toegaat en vertellen dat er gewoon bij. Liever sturen we ze 's ochtends de mangroves in met een SUP. En wie daar na drie keer wiebelen genoeg van heeft, stapt gewoon in een roeibootje 😉.

Maar het is niet alleen wat je beter kunt laten. We geven net zo goed de adresjes mee waar we zelf graag zitten: die ene beachclub waar een middag zo voorbij is, en het strandje waar je de mooiste schelpen vindt. Nusa is voor ons zo'n plek waar we steeds weer terugkomen. Puur om dat sfeertje.

Dit gezin wilde bewust rustig reizen, dus ook aan het einde proppen we niet alles in één dag. Sowieso plannen we na Nusa Lembongan altijd minimaal één nacht op Bali. De boten varen niet altijd op tijden die lekker aansluiten op je vlucht en met een internationale vlucht zouden wij die gok niet nemen. Hanneke en Pepijn blijven zelfs twee nachten. En dat is bepaald geen straf.

Ze slapen deze keer in een wat groter resort direct aan het strand. Even lekker dat grote zwembad in en daarna de boulevard van Sanur op. Fietsen huur je hier voor een habbekrats en zo trap je langs het strand van restaurantje naar koffietentje.

Nog één massage, nog één bord nasi goreng en misschien een koude Bintang bij zonsondergang. Morgen naar huis. Vandaag nog even niet.