Zo lang mogelijk op reis, met kinderen van 9, 11 en 13

De reis begint niet op Bali maar op Java, en meteen in de stad waar het culturele hart van het eiland klopt. Yogyakarta is chaotisch, en juist daarom sliepen ze in een klein hotel met twaalf kamers en een zwembad, waar je van die drukte niets merkt. Een rustpunt om na een volle dag naar terug te keren.

Vanuit hier deden ze de twee grote tempels. Naar de Borobudur gingen ze op de fiets, met een gids: langs velden, over een markt en door dorpjes, en dan de grootste boeddhistische tempel ter wereld. De andere dag Prambanan, het hindoeïstische tegenhanger, een stuk dichterbij.

Vier nachten klinkt lang voor één stad, maar Java vraagt die tijd. De afstanden zijn groot en een tempelbezoek kost een halve dag; wie hier twee nachten plant, rent.

Van Yogyakarta naar Malang reizen ze met de trein. En treinreizen op Java vinden wij echt een feestje. Een gezin dat ze voorging noemde het ooit ‘de droomvlucht in het echie’ en daar kunnen we ons wel in vinden. Je ziet dorpjes, rijstvelden en mensen aan het werk voorbijschuiven, kunt lekker rondlopen en voor je het weet heb je een praatje met je buurman of buurvrouw. Op het station in Malang staat de chauffeur alweer klaar voor het laatste stukje naar hun hotel.

Malang is trouwens verrassend leuk. Omdat de stad wat hoger ligt, is het er aangenaam koel. Dat vonden de Nederlanders in de koloniale tijd blijkbaar ook, want je ziet nog veel gebouwen en andere sporen uit die periode terug.

De stad ontdekken ze vanuit een becak, zo'n typische fietstaxi. Dwars door het straatleven en uiteindelijk naar Kampung Warna Warni, de wijk waar bijna ieder huis, trapje en steegje een andere kleur kreeg.

Eén nacht, met één heel duidelijk doel: de Bromo-vulkaan. Ze slapen vlak bij de krater in een eenvoudige lodge. Luxe hoef je hier niet te zoeken, maar sfeer is er juist wél. Iedereen komt voor hetzelfde avontuur, iedereen weet dat de wekker op een onmenselijk tijdstip gaat en dus ligt zo ongeveer het hele hotel vroeg in bed. Een praatje met andere reizigers is hier zo gemaakt.

Midden in de nacht stappen ze in een jeep en rijden ze in het donker richting het uitzichtpunt. En dan is het wachten tot langzaam de zon opkomt en de vulkanen en zandvlakte tevoorschijn komen. Koud, vroeg en behoorlijk spectaculair.

Daarna rijden ze de zandvlakte op en gaan ze richting de rokende Bromo zelf. Tegen de tijd dat de rest van Indonesië aan het ontbijt begint, hebben zij er al een halve expeditie op zitten. 😉

Na die absurd vroege ochtend bij de Bromo gaat het tempo in Kalibaru vanzelf een tandje terug. Dit is het groene platteland van Oost-Java, met plantages, kleine dorpjes en overal dingen die groeien. Ze slapen in bungalows in een grote tropische tuin, met zwembad, speeltuin en alle ruimte om een balletje te trappen.

De volgende dag neemt een gids uit de omgeving ze mee de plantage op. Koffie, cacao, kruidnagel, peper, kaneel: ineens zie je waar al die dingen die thuis gewoon in een potje in de keuken staan eigenlijk vandaan komen. Ruiken, proeven, voelen en onderweg vooral heel veel vragen stellen.

Kalibaru is geen plek waar je een lijst bezienswaardigheden afvinkt. En precies daarom past het hier zo goed in de route. Even twee dagen Java op z'n groenst, voordat ze de boot pakken en Bali in zicht komt.

En dan Bali. Ze beginnen in Pemuteran, een rustig dorp aan de noordwestkust met een zwart lavastrand. Ze slapen in een eenvoudige, kleinschalige ecolodge met zwembad waar wij zelf ook hebben geslapen. Verwacht geen luxe, wel een fijne sfeer en zo'n plek waar je je snel thuis voelt.

Er staan fietsen die je voor een klein bedrag kunt pakken om naar het strand te gaan. En als de kinderen 's avonds in bed liggen, zit er zelfs een piepkleine spa verstopt in het hotel. Wij zeggen: boek die massage maar 😉.

Voor de kust kun je zo het water in om te snorkelen en een dag varen ze naar Menjangan, wat voor ons nog steeds een van de mooiste plekken van Bali is om onder water te kijken. En 's avonds? Fiets naar het strand, zoek een restaurantje uit en kijk aan de overkant naar de vulkanen van Java waar je een paar dagen eerder nog tussen stond.

Van de kust slingert de weg omhoog het binnenland in. Onderweg zomaar een apenfamilie langs de kant en eenmaal in Munduk vooral héél veel groen. Bergen, rijstvelden, valleien en watervallen. En omdat je hier hoger zit, is het 's avonds ineens lekker fris. Trui mee dus.

De volgende dag trekken ze met een gids uit het dorp de natuur in. Die kent ieder paadje en weet precies waar de mooiste watervallen verstopt liggen. Onderweg zien ze koffie, kruiden en tropische planten groeien en natuurlijk gaat de zwemkleding mee. Wandelen, klauteren en uiteindelijk onder een waterval het water in.

Daarna weer terug naar het dorp, douchen en ergens een hapje eten. Munduk is klein, groen en ongecompliceerd. Veel meer hoeft het hier eigenlijk niet te zijn.

Ubud is levendig, soms chaotisch en tegelijkertijd hoef je maar een klein stukje het centrum uit en je staat weer midden tussen de rijstvelden. Ze slapen in een eenvoudig, kleinschalig pension in het groen, met de gezelligheid van Ubud dichtbij.

Een ochtend stappen ze op de fiets met een Balinese gids en rijden ze door dorpjes en rijstvelden. Maar voor Anna hadden we nog iets anders in petto. Zij wilde tijdens de reis heel graag samen met haar dochter ‘iets yoga-achtigs’ doen.

Ilse bracht zelf meerdere keren langere tijd door op Bali en wist nog een bijzondere plek midden in het groen van Ubud waar kinderen ook welkom zijn. Dus gingen moeder en dochter samen naar een sound healing. Volkomen rustig en omringd door groen, terwijl het drukke Ubud eigenlijk maar vijf minuten verderop ligt.

Voor ons is zoiets een kleine moeite. We kennen Bali goed, weten waar we moeten zoeken en vinden het juist leuk om zo'n persoonlijke wens even mee te pakken. Juist die kleine extra's maken een reis vaak nét leuker.

Na al het reizen over Java en Bali is het tijd voor een klein eiland. Vanaf Sanur varen ze in een half uur naar Nusa Lembongan. Bagage wordt geregeld en daarna hobbelen ze met een tuktuk naar hun bungalow.

Drie nachten lang hoeft er weinig. Een strandje uitzoeken, snorkel op, lunchen bij een warung of een mooie strandtent.

Wil je toch iets ondernemen, dan vinden wij de mangroves in het noorden erg leuk. Of een snorkeltour, en doe die dan vroeg in de ochtend, want dan is het lekker rustig.

De laatste drie nachten slapen ze in een eenvoudig, klein hotel vlak bij het strand en op loopafstand van het centrum. Geen plek waar je de hele dag hoeft rond te hangen: een fijn bed, een zwembad voor een snelle duik en daarna weer naar buiten.

Want er moet nog gesurft worden. Ruben kan het al, de kinderen willen het hier leren. Sanur is daar een fijne plek voor, omdat de golven meestal wat rustiger zijn en surflessen goed betaalbaar zijn. Dus plank onder de arm, het water in en oefenen maar.

Daarna is het vooral strand, ergens lunchen, nog een keer de zee in en 's avonds lopend het centrum in. Een lekker makkelijke afsluiting van bijna vier weken Indonesië.