Bali ontdekken, zonder haast

Vier nachten Sanur om te beginnen. Een gemoedelijke badplaats, een stuk rustiger dan Kuta of Legian, met koffietentjes en winkeltjes en een boulevard waar geen auto's komen. Op het strand liggen kleurrijke vissersboten en 's middags hangt de lucht vol vliegers van de kinderen uit het dorp. Wij zoeken hier een plek direct aan zee waar je fietsen kunt lenen. Genoeg om te landen na de vlucht, en tegelijk een goede uitvalsbasis: aan het eind van de middag rijd je zo naar de Tanah Lot-tempel, als de zon erachter wegzakt.

Marian en Johan blijven wat langer in Ubud en juist daardoor hebben ze alle tijd om ook de omgeving in te trekken. Ze stappen op de fiets en rijden met een gids door rijstvelden en kleine dorpjes, stoppen onderweg en krijgen zo veel meer mee van het dagelijkse leven op Bali.

Een andere ochtend duiken ze zelf de keuken in. Samen koken, kruiden vijzelen, proeven en uiteindelijk natuurlijk alles opeten. De recepten krijgen ze mee, dus thuis kan er nog een poging worden gewaagd 😉

En hun slaapplek? Die ligt lekker buiten de drukte van Ubud, midden in het groen. Een kleinschalig Balinees hotel waar wij zelf ook hebben geslapen en waar je vanaf het zwembad zo over de rijstvelden kijkt. Zo kun je overdag lekker op pad en kom je daarna weer terug op zo'n plek waar je eigenlijk nergens meer heen hoeft. Is Ubud nou een must-do of een tegenvaller? Dat schreven we hier op.

Twee nachten Sidemen, en de rit ernaartoe is al de moeite waard: slingeren en slingeren door de bergen. Als je dacht dat Bali niet groener kon, bewijst Sidemen het tegendeel.

Dit is het Bali van vroeger. Rijstvelden tot aan de bergen, een boer die zijn land omploegt, eenden die tussen de halmen scharrelen. Toen wij hier zelf over de rand van het zwembad hingen en de bergen in tuurden, hadden we het gevoel dat we in een schilderij zwommen. Lees ons verhaal over Sidemen. Overdag wandelen Johan en Marian door de velden en maken ze met handen en voeten een praatje met de mensen op het land.

Eén ochtend worden ze opgehaald met een stoere jeep, type Indiana Jones. Hun gids is hier geboren en kent het gebied op zijn duimpje: hobbelen door de kleinste dorpjes, even stoppen bij een boer, binnenkijken bij de dorpsschool. Zwemkleding mee, want wie weet stoppen ze onderweg bij een waterval. En aan het eind schuiven ze aan bij een lokale warung. Het programma is eigenlijk nooit hetzelfde!

Alleen de aankomst is al leuk. De boot stopt een paar meter voor het strand, schoenen uit dus, en door het water loop je zo Nusa Lembongan op. Bagage wordt overgenomen en met zo'n typisch driewielig karretje hobbel je richting je bungalow. Beetje achtbaan, maar dan met palmbomen.

Marian en Johan slapen aan Mushroom Bay, in een kleinschalige accommodatie met bungalows tussen de tropische tuin, het zwembad en het strand. Stel je voor: wakker worden, flippers en snorkel pakken en meteen het water in, want voor de deur ligt een mooi rif. Waterschoenen mee trouwens, want die beauty's van schelpen zijn behoorlijk scherp. Toch nog een minpuntje aan het paradijs gevonden 😉

Vijf nachten zijn hier zo gevuld. Met een scooter het eiland over, iedere keer een ander strandje uitzoeken en suppen door de mangroves. Na boeking krijgen ze van ons een heel pakket met tips van toen wij hier zelf waren: onze favoriete restaurantjes, het adresje waar je een sup kunt huren en nog veel meer van dat soort fijne plekjes die je zelf nét even moet weten te vinden.

De laatste twee nachten slapen Marian en Johan weer in Sanur. Niet alleen omdat het een fijne plek is om nog even te zwemmen, lekker te eten en de laatste souvenirs te scoren, maar ook omdat we graag een beetje marge inbouwen.

De boten vanaf Nusa Lembongan zijn namelijk afhankelijk van de zee. Bij hoge golfslag kan een boot zomaar niet varen, en als de terugvlucht diezelfde dag vertrekt, hebben we paniek in de tent. Dat willen we niet 🙂

Dus: eerst terug naar Sanur. Lekker praktisch, want daar komt de boot aan én vanaf hier is het nog maar zo'n drie kwartier naar de luchthaven.