Zes weken Indonesië, van Singapore tot de Gili's

Singapore is klein, maar voelt als één grote wereldstad. Met de metro hop je zo van de ene kleurrijke wijk naar de andere. Corrie en Hendrik slapen midden in de stad, vlak bij de metro en op loopafstand van de Arabische wijk. En na een dag op pad? Even het zwembad in, met uitzicht over de skyline. Niet verkeerd om zo de reis te beginnen.

Twee nachten Jakarta. Een enorme stad en juist een plek waar Hendrik graag even de tijd voor wilde nemen. Hij was vooral nieuwsgierig naar de Nederlandse invloeden die hier nog altijd terug te vinden zijn. Een leuke eerste kennismaking met Indonesië: wolkenkrabbers aan de ene kant, oude wijken, markten en eetstalletjes aan de andere. Druk, chaotisch en fascinerend tegelijk.

Twee nachten Bogor, anderhalf uur rijden vanaf Jakarta. Bogor ligt hoger, dus het klimaat is er een stuk aangenamer, en net buiten de stad is het rustig en provinciaal. Ze gaan met gids Didi de botanische tuin in. Heb jij ooit aan een liaan geslingerd, vliegende honden gezien of muziek gemaakt op bamboestammen? Na een half uur weet je: Didi weet alles.

Twee nachten Bandung. De rit ernaartoe gaat over de Puncak Pass, een kronkelweg door groene valleien vol theeplantages. Reken op een uur of vier, soms wat langer, maar onderweg is genoeg te zien.

In Bandung gaan Corrie en Hendrik met een gids op pad. De Nederlandse geschiedenis is hier nog verrassend goed zichtbaar: brede lanen, oude art-decogebouwen en statige hotels, met daartussen het drukke Indonesische leven van nu. Juist die mix maakt de stad leuk. En daarna? Lunchen waar de Bandungers zelf eten. Aanschuiven, verschillende gerechtjes bestellen en vooral lekker veel proeven.

Twee nachten Magelang, en ze komen er met de trein aan. De chauffeur rijdt vooruit en zet hun bagage alvast in het hotel, zodat Corrie en Hendrik die niet mee de trein in hoeven te slepen. Waarom in Yogyakarta slapen als je de Borobudur ook in je achtertuin kunt hebben? Geen zorgen, Yogyakarta komt hierna nog, maar voor een bezoek aan de Borobudur is slapen in Magelang veel praktischer én leuker. Ze slapen kleinschalig, in fijne bungalows op een steenworp afstand van de tempel, midden tussen de rijstvelden, en in de verte steken de stupa's al boven de bomen uit. Een verborgen pareltje dat we eigenlijk met niemand willen delen. De volgende ochtend gaan ze op de fiets naar de tempel, langs rijstvelden en door dorpjes waar het leven lijkt stil te staan.

Drie nachten Yogyakarta. Een chaotische Aziatische stad, maar wel eentje waar wij heel blij van werden. Ze bezoeken het Kraton, het paleis van de sultan, en gaan 's avonds naar Alun-Alun Selatan, waar rondom het plein allerlei eetkraampjes staan en Indonesische gezinnen samenkomen.

Samen met een lokale gids bezoeken Corrie en Hendrik ook de Prambanan. Kijk vooral even naar al die stapels stenen rondom de tempels. Die liggen daar niet voor niets: er wachten nog honderden kleinere tempels op restauratie en er wordt er ongeveer één per jaar opnieuw opgebouwd. Een gigantische puzzel dus, waar ze voorlopig nog wel even zoet mee zijn.

Eén nacht aan de rand van het nationale park bij de Bromo. Ze reizen hier weer met de trein naartoe. Niet de meest luxe slaapplek van de reis, wel de meest bijzondere. 's Avonds is het er pikdonker, dus na het eten duik je vroeg je bed in, want de wekker gaat héél vroeg. In het donker stappen ze in de jeep en zigzaggen ze over de zandvlakte omhoog, tussen de lichtjes van de andere jeeps. Boven wachten ze tot de eerste gloed achter de vulkanen verschijnt. Langzaam wordt de lucht roze, oranje en goud en komen de Bromo en de omliggende vulkanen tevoorschijn uit de ochtendmist. En dan weet je weer precies waarom die wekker zo belachelijk vroeg stond.

Nog even opfrissen en ontbijten in je hotel en dan rijdt de chauffeur ze naar Kalibaru. Tijd om even bij te komen...

Twee nachten Kalibaru, een plaatsje halverwege de lange rit naar de oostkust. Hier kom je echt even op het Javaanse platteland terecht: overal groen, vogels, vlinders en vooral heel veel rust. Met een lokale gids wandelen Corrie en Hendrik tussen kruiden, specerijen en tropische planten. En dit is dus géén wandeling waarbij je braaf achter iemand aan sjokt 😉. Ze vertelt zó leuk dat je onderweg ineens van alles wilt weten. Wist je bijvoorbeeld dat kaneel gewoon de bast van een boom is?

Ook gaan ze op de koffie bij een lokale familie en nemen ze een kijkje in een (ja, echt!) borrelnootjesfabriek. Ook dát is Java.

Vanuit Kalibaru rijden ze naar de haven en steken ze met de boot over naar Bali. Vier nachten Pemuteran, een laidback vissersdorp in het uiterste noordwesten. Direct voor de kust ligt een uitgestrekt koraalrif: snorkelend zien ze blauwe zeesterren, schildpadjes en de nodige clownvisjes. Het restaurant van hun verblijf staat aan het strand, dus voor de lunch hoeven ze niet ver.

Drie nachten Ubud. Ja, Ubud kan druk zijn. En ja, wij sturen Corrie en Hendrik er tóch graag naartoe. Want je hoeft er niet middenin te slapen. Wij hebben hier een favoriet hotel tussen de rijstvelden, bereikbaar met een golfkarretje omdat de paadjes simpelweg te smal zijn voor een auto. Eendjes scharrelen door het groen, schoolkinderen fietsen voorbij en overal ruik je die typische geur van wierook. Dít is voor ons Bali. Of Ubud nou een must-do is of juist een tegenvaller? Daar schreven we een heel blog over.

Met een lokale gids stappen ze op de fiets. Niet zomaar iemand die de weg wijst, maar een echte verhalenverteller die ze door rijstvelden en kleine dorpjes meeneemt, naar plekken die ze zelf nooit hadden gevonden.

En toch zin in de gezellige drukte van Ubud? Dan sta je zo tussen de restaurantjes, winkeltjes en marktjes in het centrum. Zo heb je eigenlijk het beste van twee werelden.

Met de boot naar Nusa Lembongan, een klein half uurtje varen vanaf Bali. De boot stopt een paar meter voor het strand, dus schoenen uit en het laatste stukje lekker door het water. Welkom op het eiland!

Corrie en Hendrik slapen aan Mushroom Bay, in een kleinschalige accommodatie met bungalows tussen de tropische tuin, het zwembad en het witte strand. Duikbril mee, want voor de deur ligt een mooi rif waar je zo naartoe snorkelt.

De sfeer op Nusa is relaxed: kleine weggetjes, strandjes, warungs en overal de zee. Ze kunnen suppen of kajakken door de mangroves, de brug oversteken naar buureiland Ceningan of gewoon kijken waar ze die dag zin in hebben. Drie dagen eilandtempo dus.

Dan door naar Lombok. Corrie en Hendrik vliegen ernaartoe. Je kunt ook met de boot, maar daar zijn wij niet zo happig op. Waarom? Dat leggen we je graag uit als we samen jullie reis gaan plannen 😉.

En het verschil met Bali voel je meteen. Ze rijden naar Tetebatu, een dorp aan de voet van de Rinjani, en kijken onderweg hun ogen uit: paard-en-wagens, scootertjes vol kippen en soms een halve schoolklas in een laadbak. Ze slapen drie nachten tussen de rijstvelden, bij Franse eigenaren die hier een klein hotel hebben gebouwd. Fruitbomen in de tuin, een yogaplatform met uitzicht en 's avonds gewoon eten wat de pot schaft.

's Ochtends word je wakker van het gescharrel van de eendjes tussen de rijstvelden. Of van de buurjongens die in het slootje naast je huisje aan het spelen zijn 😉.

Vandaag gaan ze op pad met Ron, of een van de jongens uit het dorp die hij goed kent. Over smalle paadjes lopen ze dwars door de rijstvelden en kleine dorpjes, waar hun gids onderweg zo'n beetje iedereen lijkt te kennen. Hij vertelt van alles over het leven hier, maar eigenlijk hoeft hij soms niets te zeggen. De omgeving is één groot schilderij.

Hier heb je echt dat gevoel: ja, nú ben ik op reis. Geen plek die voor toeristen is bedacht, maar gewoon het dagelijkse leven op Lombok. Zwemkleding mee trouwens, want onderweg nemen ze ook nog een duik bij een waterval. Wij logeerden er zelf en schreven op wat Tetebatu zo bijzonder maakt.

Twee nachten Senaru, een groen bergdorp aan de voet van de Rinjani. Ze slapen hier met uitzicht over de vulkaanvallei. Het hotel zelf is eenvoudig en het ruikt er zelfs een beetje muffig, omdat het in Senaru bijna altijd vochtig is. Maar dat uitzicht maakt een hoop goed.

Ze gaan op pad met een van de vrouwelijke gidsen uit Senaru. Ooit waren het hier vrijwel alleen mannen die als gids werkten, totdat Katni daar verandering in bracht en als eerste vrouwelijke gids met toeristen de vulkaan opging. Zij begon andere vrouwen uit het dorp op te leiden, zodat ook zij met toerisme hun eigen inkomen konden verdienen. De meisjes die onze klanten meenemen zijn nog jong en hard aan het oefenen om straks zelf de meerdaagse trekkings naar de top van de Rinjani te kunnen begeleiden.

Ze nemen je mee door kleine dorpjes, langs rijstterrassen en irrigatiekanaaltjes en door het groen richting de watervallen. Onderweg vertellen ze over hun leven in Senaru. Onze gids nam ons zelfs mee naar de wijk waar ze zelf woont. Lunchen doen ze met een picknick tussen de velden. Zo zie je niet alleen een prachtig stukje Lombok, maar leer je het leven hier ook een beetje kennen. Over onze eigen dag met die gidsen schreven we een heel verhaal.

Drie nachten Gili Air, het eiland met spierwit zand waar geen auto's rijden. Vanaf de haven lopen ze naar hun hotel, of ze nemen paard en wagen. Het eiland fiets je in een ochtend rond. Ga vroeg mee met een snorkeltour, rond een uur of zeven, dan hang je niet met alle andere toeristen boven het koraal. Leuke strandtentjes, prachtig snorkelen: echt paradijs.

De laatste nacht in Sanur, terug op Bali. Dat is met opzet: de boot vanaf Gili duurt drie uur en kan bij hoge golfslag uitvallen, en dan wil je niet diezelfde dag nog een vlucht halen. Nu is er tijd om te zwemmen en wat souvenirs te halen, en de volgende ochtend is het een half uurtje naar de luchthaven.