Drie soorten safari, met z’n tweeën

Vanaf de luchthaven bij Johannesburg rijden ze meteen weg, maar niet ver. Dullstroom ligt op tweeënhalf uur en dat is genoeg voor de eerste dag: wie ’s ochtends landt na een nachtvlucht moet niet ook nog een halve dag achter het stuur willen zitten.

Onderweg maakt de bebouwing van Johannesburg plaats voor heuvelachtig bushlandschap, en de kans is groot dat de eerste zebra al langs de weg staat. Dan is de reis eigenlijk meteen begonnen.

Dullstroom zelf is een stop en geen bestemming. Voor de eerste avond is dat prettig: een cottage met een klein keukentje, het dorp op loopafstand en voor zo’n klein plaatsje verrassend veel restaurants. Bij Harrie’s eten ze pannenkoeken, en daarna gaan ze vroeg naar bed.

Hazyview is een fijne uitvalsbasis voor de Panoramaroute. Vanuit hier rijden Rosalie en Bastiaan langs watervallen, Bourke’s Luck Potholes en natuurlijk de Blyde River Canyon met de Three Rondavels. Zwemspullen mee en vooral niet te strak plannen, want onderweg kom je genoeg plekken tegen waar je even wilt stoppen.

Met een glazen lift zakken ze af het ravijn in, waar wandelpaden en hangbruggen door het groen lopen. En ze gaan een ochtend ziplinen!

En een tip uit eigen ervaring: bewaar een beetje speling voor de Panoramaroute. Wij stonden zelf ooit bij de Blyde River Canyon in zulke dichte mist dat er van dat beroemde uitzicht precies niets te zien was. De volgende dag kan het er zomaar totaal anders uitzien.

Voor de eerste safari verblijven ze twee nachten in een privé-safaripark vlak bij het Krugerpark. Hier slapen ze echt midden in het wild en gaan ze met een ranger in een open jeep op pad.

Die ranger kent het reservaat op zijn duimpje en laat onderweg zien waar je op kunt letten. Verse sporen in het zand, takken die net zijn afgebroken of een alarmroep van een vogel. En als er iets interessants te zien is, kan hij van de gewone paden af.

Ze slapen midden in Big Five-gebied. Vanaf de veranda kijk je zo de bush in en met een beetje geluk wandelt er zomaar een giraffe voorbij. Ontbijt, lunch en diner zijn inbegrepen, net als twee safari-activiteiten per dag. Tussendoor is er een zwembad.

En ’s avonds? Dan aanschuiven voor het diner en bij het kampvuur nog even napraten over wat ze die dag allemaal hebben gezien.

Na de safari’s met de ranger gaan Rosalie en Bastiaan zelf speuren. Met hun eigen huurauto rijden ze het Krugerpark in en slapen ze één nacht in Satara, midden in het park. Eigenlijk een hele leuke manier om een lange rit op te breken: in plaats van kilometers maken over de gewone weg, rijden ze een dag dwars door Kruger.

Ze slapen in Satara en dat is niet voor niks; het ligt in een van de beste delen van het Krugerpark om wild te spotten. Ze noemen het ook wel de catcapital van het Kruger, vanwege de vele katachtigen in dit gebied. Speuren dus! De bungalow is eenvoudig, met een klein (buiten)keukentje, eigen badkamer en airco.

De volgende dag rijden ze verder naar het zuiden van Kruger. Geen haast, want juist onderweg gebeurt het. Onze tip: probeer niet zoveel mogelijk kilometers te maken, maar neem de tijd. Blijf bijvoorbeeld eens een tijdje bij een drinkplaats staan. Voor je het weet komt er een kudde olifanten drinken of steekt er ineens een nijlpaard zijn kop boven water.

Aan het einde van de dag slapen ze in Pretoriuskop. Ook hier is de bungalow eenvoudig, maar er is een zwembad en bij hun huisje staat een eigen braai. Vlees op het vuur en zelf een beetje aanklooien hoort wat ons betreft helemaal bij zo’n nacht in Kruger.

Even de grens over, want tussen Kruger en de kust ligt eSwatini. Een klein koninkrijk met bergen, dorpjes en een heel andere sfeer dan Zuid-Afrika. Ze slapen hier twee nachten in een beehive hut: een ronde hut van riet in traditionele Swazi-stijl. Wij sliepen hier zelf ook, en juist over die gekke ronde slaapplek werd thuis nog lang nagepraat.

De volgende dag stappen Rosalie en Bastiaan op de mountainbike. Met een gids fietsen ze dwars door het natuurgebied, langs zebra’s, impala’s en wrattenzwijnen. Groot gevaarlijk wild loopt hier niet rond, dus je kunt gewoon op de fiets op safari. Best bijzonder als er ineens een zebra naast het pad staat.

Daarna? Fiets terug, zwembroek aan en het zwembad in. Genoeg gedaan voor vandaag.

Na eSwatini rijden ze door naar de oostkust. En na een paar dagen behoorlijk in the middle of nowhere is het ook wel weer leuk om wat leven in de brouwerij te hebben. Hun hotel ligt aan de rand van St. Lucia, op loopafstand van de hoofdstraat met restaurants en winkeltjes. Tegelijkertijd zit je hier heerlijk in het groen, met een grote tuin en een zwembad.

En dan die nijlpaarden. Die leven rondom St. Lucia en wandelen ’s avonds soms gewoon door de straten. Als er bij hun kamer nog licht brandt, klopt de bewaker op de deur wanneer hij er eentje ziet lopen. Schoenen aan en even komen kijken. Hoe bijzonder is dat?

Ze gaan hier ook het water op in iSimangaliso Wetland Park. Vanaf de boot zien ze nijlpaarden en krokodillen weer van een heel andere kant. En tussendoor? Strand, zwembad, ergens lekker eten en vooral even niet te veel hoeven.

Op weg van de kust naar de Drakensbergen stoppen ze een nacht in Howick. Niet alleen een fijne manier om de rit te breken, maar ook een plek waar we ze iets van de geschiedenis van Zuid-Afrika willen meegeven. Hier werd Nelson Mandela opgepakt. Op die plek staat nu een bijzonder kunstwerk van stalen palen dat, als je op de juiste plek staat, ineens zijn gezicht vormt. Wat ons betreft hoort zoiets ook bij een reis door Zuid-Afrika.

We sturen ze hier niet via de snelste weg, maar over de R103. Onderweg kunnen ze stoppen bij de 95 meter hoge Howick Falls en krijgen ze natuurlijk onze adresjes mee. Bijvoorbeeld The Junction voor een lunch, met kleine winkeltjes eromheen. Dit soort stops zetten we in onze ‘Tips uit eigen koffer’, die ze voor vertrek krijgen.

En hun slaapplek is ook weer zo eentje die we graag in een route stoppen: een echte safaritent, maar dan wel met keuken, open haard, een eigen braai én een houtgestookte hottub. Wij zorgen voor boodschappen in de koelkast!

Na wildparken, bush en de kust ziet Zuid-Afrika er hier ineens totaal anders uit. De Drakensbergen zijn groen en ruig, met hoge bergpieken, beekjes en wandelpaden die steeds verder de bergen in slingeren. Ze slapen er in een houten boomhuis tussen de takken, met vanaf het balkon een uitzicht waar je voorlopig niet op uitgekeken bent.

Natuurlijk gaan de wandelschoenen mee. Je kunt hier kiezen uit korte wandelingen of juist een paar uur de bergen in. Wij liepen zelf naar The Sphinx, een mooie klim waarbij het uitzicht onderweg steeds beter wordt.

Maar de verrassing van deze dagen? De mountain scooters. Met dikke banden en héél goede remmen zoeven ze vanaf de berg naar beneden. Precies zo’n activiteit die wij graag ergens onderweg in een route verstoppen.

Deze plek wordt in veel rondreizen overgeslagen. Zonde vinden wij, want juist als laatste stop is het een prachtige afsluiter. De bergen kleuren hier goud in het avondlicht en onderweg kunnen er zomaar nog zebra’s en gnoes opduiken. Zin om de benen nog één keer te strekken? Dan kan dat hier ook.

Maar eerlijk: de slaapplek maakt deze laatste nacht extra leuk. Ze slapen in een cottage midden in de bergen en met een uitzicht waar geen luxe hotelkamer tegenop kan.

En ’s avonds? Open haard aan, Afrikaans wijntje erbij en vanaf het balkon nog één keer uitkijken over Zuid-Afrika. Morgen rijden ze naar de luchthaven.