Voor de wijn én de wilde dieren

De reis begint in Kaapstad, met de Tafelberg als behoorlijk indrukwekkend decor. Ze slapen niet in een groot stadshotel, maar in een kleinschalige lodge in een rustige buurt. Sfeervol, persoonlijk en een beetje een veilig coconnetje midden in zo'n grote stad. Zo'n adres waar de beoordelingen al jaren rond de 9,5 hangen en wij dus met een gerust hart mensen naartoe sturen.

Voor de Tafelberg regelen we bewust nog niets. De kabelbaan is afhankelijk van het weer en ligt het beroemde ‘tafelkleed’ over de berg, dan heb je boven weinig te zoeken. Is het helder? Dan kaartje online kopen en gaan.

En wie zin heeft om de benen te gebruiken, sturen we graag de Lion's Head op. Vanaf daar heb je tijdens het wandelen steeds weer een ander uitzicht: Kaapstad aan de ene kant, de oceaan aan de andere.

En dan waarvoor Aafke en Melle óók naar Zuid-Afrika kwamen: wijn. Ze slapen twee nachten in een charmant Victoriaans guesthouse op loopafstand van het centrum. Wij werden een beetje verliefd op deze plek toen we er zelf verbleven. Hoge plafonds, houten vloeren, kamers met karakter en 's ochtends ontbijten onder de grote boom in de tuin. Heel sfeervol, zonder poespas.

In de omgeving liggen tientallen wijnhuizen en kiezen is dan nog best een klus. Gelukkig offeren wij ons tijdens onze werkreizen regelmatig op om er een paar uit te proberen 😉. Die adresjes houden we natuurlijk niet voor onszelf. Aafke en Melle krijgen onze favoriete wijnhuizen en fijne lunchplekken mee en kiezen zelf waar ze die dag zin in hebben.

Stellenbosch zelf is trouwens ook leuk genoeg om tijd voor vrij te houden. Een gezellige studentenstad met mooie oude straten, terrassen en genoeg goede restaurants voor na al dat wijnproeven.

Van Stellenbosch is het maar een klein stukje naar Franschhoek, maar ook hier liggen zóveel lekkere wijnhuizen dat we er bewust een nachtje van maken. Want Aafke en Melle kwamen niet naar Zuid-Afrika om iedere goede wijn na één slok weer uit te spugen 😉. Dan is het wel zo fijn als je daarna niet meer terug naar Stellenbosch hoeft te rijden.

Ze slapen aan de rand van Franschhoek, tussen de lavendelvelden en met de bergen op de achtergrond. Een landelijke, rustige plek met een zwembad en veranda's die uitkijken over de tuin en vallei. Het gezellige dorp ligt vlakbij.

Zo kunnen ze overdag uitgebreid de wijnhuizen rond Franschhoek ontdekken en daarna gewoon lekker hier blijven slapen. Morgen zien we wel weer welke wijnstreek er op het programma staat.

Na al die wijn is het tijd voor zeelucht. En voor de rit naar Hermanus sturen we ze niet over de snelste weg. De kustroute is zó mooi dat we die extra kilometers met liefde cadeau doen: bergen aan de ene kant, oceaan aan de andere en onderweg genoeg plekken waar je vanzelf even wilt stoppen.

Hermanus is vooral beroemd om de walvissen. In het seizoen hoef je daarvoor niet eens een boot op. Vanaf het Cliff Path kun je ze gewoon vanaf de kant spotten. Verrekijker mee en wandelen maar.

En kijk ook af en toe de andere kant op. Achter Hermanus ligt het Fernkloof Nature Reserve, waar je zo vanuit het dorp de bergen in wandelt. Zee voor je, fynbos om je heen. Hermanus is wat ons betreft veel meer dan alleen een plek voor walvissen.

En dan is het tijd voor datgene waarvoor Aafke en Melle in de eerste plaats naar Zuid-Afrika wilden: safari. Niet zelf achter het stuur, maar lekker achterover terwijl een ranger het speurwerk doet. Ze slapen drie nachten midden in een privéreservaat langs de Tuinroute en worden hier echt even in de watten gelegd.

De wekker gaat vroeg. Buiten is het nog fris en donker als de ranger met de 4x4 klaarstaat. Warme jas aan, dekentje over je benen en de bush in. Langzaam wordt het licht en begint alles om je heen wakker te worden. De ranger ziet sporen waar jij waarschijnlijk gewoon overheen zou rijden en weet aan geluiden en verse afdrukken welke kant hij op wil.

En ergens onderweg gaat de motor uit. Koffie of thee wordt ingeschonken, iets lekkers erbij en soms dient de motorkap gewoon als ontbijttafel. Tafellaken erop, dampende mok in je handen en ondertussen om je heen blijven kijken. Want je weet hier natuurlijk nooit wat er ineens voorbij wandelt.

Later op de dag doen ze het nog een keer. Ander licht, andere dieren, andere sfeer. Precies daarom wilden we ze hier hebben: niet één safari afvinken, maar een paar dagen echt leven op het ritme van de bush.

In Addo rijden ze met hun eigen huurauto het park in. Raampjes open, rustig rijden en ineens wordt ieder grijs vlekje in de verte verdacht interessant 😉. Vooral rond de waterpoelen is het leuk om gewoon een tijdje te blijven staan en te kijken wat er komt aanwandelen.

Ze slapen vlak bij de ingang van het park, in een lodge waar wij zelf ook graag komen. Geen ingewikkeld verhaal: dit is gewoon een goede plek die klopt. De accommodaties ín Addo National Park zijn behoorlijk basic, terwijl je hier na een dag safari net wat fijner thuiskomt.

En er is nog iets bijzonders aan deze plek: achter de lodge liggen enorme zandduinen die helemaal doorlopen richting zee. Je kunt er sandboarden, een kano pakken voor een tochtje over de rivier of gewoon neerploffen en nagenieten van alles wat je die dag door je autoraam hebt gespot.

Plettenberg Bay is zo'n plek waar je met gemak een week kunt vullen als je overal ‘ja’ tegen zegt. Kajakken, wandelen over Robberg, ziplinen in Tsitsikamma, surfen, mountainbiken, walvissen spotten... en voor wie het allemaal nog niet spannend genoeg is: vanaf de Bloukransbrug kun je een van de hoogste bungeejumps ter wereld maken. Melle deed het. Ilse sprong hier jaren geleden ook, en kan bevestigen dat je je bovenaan héél even afvraagt waarom je dit ook alweer zo'n goed idee vond 😉.

Ze slapen midden in Plettenberg Bay, op een plek die vooral heel handig gekozen is. Restaurants, winkels en gezellige plekken voor een drankje liggen om de hoek en ook het strand is op loopafstand.

Wij leggen hier bewust niet alles vooraf vast. Ze krijgen onze tips mee en kiezen zelf waar ze zin in hebben.

De laatste twee nachten slapen Aafke en Melle aan de voet van de Langeberg. Swellendam is een van de oudste stadjes van Zuid-Afrika, met mooie Kaaps-Hollandse gevels en oude kerkjes.

Je kunt hier wandelen in de groene omgeving, binnenlopen bij kleine boerderijen voor kaas, honing en vers fruit of een goede bakker opzoeken voor koffie en iets lekkers. Maar er is nóg een reden waarom wij Swellendam graag in een route zetten: je kunt hier echt gigantisch goed eten. Er zitten verrassend veel steengoede restaurants en het leuke is dat de prijzen vaak ook nog heel vriendelijk zijn. Zo'n plek waar je 's middags alvast zit te bedenken waar je die avond wilt eten.

En ook praktisch ligt Swellendam perfect. Vanaf hier rijden ze op hun laatste dag in een kleine drie uur naar de luchthaven van Kaapstad. Nog één goed ontbijt, rustig de auto in en dan zit Zuid-Afrika er echt op.